Po 3 latach związku postanowiłem go zakończyć. Chodziło o to, że ta dziewczyna była i jest toksyczna. Zrywałem z nią 3 razy, bo wybłagała powrót, wiesz jak to jest, emocje.. 3 razy był wtedy, gdy ona zaczęła codziennie rozmawiać przez telefon z takim gogusiem, który do niej podbija i wtedy powiedziałem dość.

Chodzi o to, że czuje się trochę, jak gówno, bo zostawiłem ją w trudnym momencie jej życia. Straciła pracę i już ma nową, ale potrzebuje 2k, żeby tak naprawdę funkcjonować 1 m-c pomiędzy tą przerwą. Nie miała oszczędności, a z rodzicami nie utrzymuje kontaktu.

Mam wyrzuty sumienia, że zostawiłem ją w ten sposób, a z drugiej strony mam taką myśl , “że należało się jej”. Wiesz ona gadała, że mi to odda itd., ale tu nie o to chodzi, tylko o sponsorowanie tak naprawdę swojej ex, która już “łapie kolejną gałęź” i to po 3 latach, więc nic dla niej nie znaczyłem jak widać.

Doradź mi, czy dobrze zrobiłem? Czy lepiej było jej pożyczyć lub dać (nie jest to dla mnie problem i mógłbym równie dobrze w ogóle tego nie odczuć)?

Nie śpie już od 4 dni, wyrzuty sumienia gryzą, jak cholera, bo z jednej strony zasady, a z drugiej wszyscy jesteśmy ludźmi…

Drugi temat to zbyt szybkie tempo relacji, czego też nie da się odwrócić, ponieważ raz zabitej tajemnicy, świeżości, przestrzeni, nie da się ot tak odbudować. Gdybyście zapracowali na to wspólne mieszkanie razem przez 2 lata randkowania, to zbudowalibyście inne nawyki komunikacji, spędzania razem czasu, planowania, tęsknoty, granic, szacunku itd. Jeśli natomiast przyszło to tak łatwo, to ludzka natura działa tak, że nie doceniamy tego, co nam łatwo przyszło. Stąd jego szanse na zmianę są tak minimalne lub zerowe, a Ty ryzykujesz swoim cennym czasem. Sporo kobiet męczy się latami, czekając na zmiany, które nigdy nie nadchodzą. Jedne idą potem po rozum do głowy i zrywają, a inne akceptują przeciętną lub mierną jakość związku z powodu strachu przed samotnością i szukaniem kogoś nowego.

Cechy idealnej kobiety (idealnej dla mnie, czyli takiej, z którą będę chciał być) :

1.ŁADNA, WYGLAD W MOIM TYPIE. Wygląd jest najwazniejszy, ponieważ bez wyglądu pozostałe 4 cechy nie będą miały znaczenia. Wygląd musi być conajmniej akceptowalny dla nas. Dla mnie akceptowalny wyglad jest wtedy, gdy dziewczyna wydaje mi się ładna (nie musi być najpiekniejsza na świecie, ale musi “cieszyć moje oko”, musi byc na tyle ładna, że z przyjemnoscią będę na nią patrzył.

2. SZCZERZE ZAINTERESOWANA MNĄ. Dziewczyna musi byc szczerze zainteresowana, musi współpracowac, pomagać, nie może rzucac kłód pod nogi podczas procesu randkowania i poznawania się.

3. FAJNA OSOBOWOŚĆ I SPOSÓB BYCIA. Czyli musi mi się z nią dobrze rozmawiać, fajnie spedzać czas, muszę się dobrze czuć w jej towarzystwie, musimy nadawac na podobnych falach, co często wynika z podobnych wartości zyciowych.

4. PODOBNE WARTOŚCI ŻYCIOWE. Nie wyobrażam sobie zabardzo, żebym był w związku z dziewczyną o wartościach/poglądach bardzo lewicowych. Moje poglady polityczne i przede wszystkim zyciowe to poglady bardziej prawicowe, ale umiarkowanie prawicowe (nie lubię skrajnosci). Dobrze by było, żeby słuchała podobnej muzyki co ja, a jeśli nie lubi to chociaż żeby potrafiła szczerze uszanować moje upodobania/poglady, co wynikałoby z jej dużego zainteresowania mną i dobrej cechy charakteru jaką jest wyrozumiałość i zdrowa tolerancyjność.

5. Odpowiedni, nietokstyczny charakter. Zdrowo tolerancyjna (żeby miała swoje zdanie kiedy trzeba, a kiedy nie jest to konieczne to zeby potafiła uszanować decyzje innych). Niekontrolujaca, nie strojaca głupich fochów, nie uprawiająca głupich gierek.

Charakter a osobowość to dla mnie co innego. Charakter – to jaka ona jest, jej cechy np kontrolujaca, wredna, chamska, msciwa, agresywna lub zgodna, tolerancyjna, wyrozumiała, skłonna do kompromisów, opanowana. Osobowość – to jej sposób bycia, tzn czy jest pewna siebie czy szara myszka, czy jest wesoła czy przymulona i nudna, czy dobrze sie z nią rozmawia czy nie mamy wspolnych tematów i takiego połaczenia emocjonalnego.

To naprawdę wielka sztuka poznac taką kobietę.

O wiernosci i lojalnosci nie wspomniałem (cechy charakteru), bo to jest tak oczywiste, że aż zapomniałem napisać.