Powinieneś wrócić do zasad z kursu “Jak zdobyć dziewczynę w 12 randek”. Spotykaj się z nią tak, jakbyście się spotykali od nowa i obserwuj, czy ona ma toksyczny charakter, niestabilność emocjonalną. Oznaką tego jest np. bycie w związku po 2 tygodniach. To jedyna informacja dla mnie, że to relacja postawiona na hurra bez fundamentów. Druga sytuacja to jej mętlik po imprezie. Pewnie jest tego dużo więcej. Przestań traktować ten związek poważnie, bo chodzenie ze sobą po 2 tygodniach i spotykanie się od razu po 3 razy w tygodniu to nie jest żaden związek. To cyrk na wariackich papierach. Łatwo przyszło, łatwo poszło. Działając tak pochopnie można jedynie wbić się na minę. 

W związku z powyższym nie powinieneś w ogóle ufać ani być w związku na wyłączność z dziewczyną, która po 4 miesiąca spotykania się nie wie, co czuje i ma mętlik w głowie. To po polsku oznacza: “Zabijałam z Tobą nudę, żeby nie być sama” oraz “Już mi się znudziłeś, bo od początku byłeś tylko klinem”. 

Teraz pozostaje Ci się jedynie w tym upewnić. Co robiąc? Spotykaj się zgodnie z oznakami zainteresowania z kursu 12 randek. Oceniaj jej czyny, stabilność zachowania. Oceń, czy ona zabija z Tobą czas. A o tym mętliku w głowie nie gadaj. Gadaniem o związku nie da się zwiększyć ani odkryć zainteresowania kobiety. Można to zrobić przez odpowiednie randkowanie i reagowanie, gdy ona poruszy te tematy. Sam o tym nie gadaj, bo to bez sensu żebranie i błądzenie we mgle, bo taka kobieta i tak nie powie niczego sensownego dlatego ocenia się w pierwszej kolejności czyny kobiety. Jak mówi, że ma mętlik w głowie to zwykle takie słowa oznaczają koniec, czyli w najlepszym przypadku będzie dalej z Tobą zabijać nudę i trzymać w rezerwie. 

Pamiętaj: “Gdy masz stabilną emocjonalnie kobietę rozkochaną według z zasad z programu 12 randek, to ona po 4 miesiącach nie powie, że ma mętlik w głowie, bo jakiś były niedoszły, przyjaciel, ktokolwiek się do niej przystawiał. Ba, jakby Brad Pitt się do niej przystawiał, to by Ci powiedziała dumnie, że go olała, bo jest szczęśliwa z Tobą. Nigdy w życiu by jej nie przyszło do głowy po 4 miesiącach, że ma mętlik w głowie”. I na tym powinieneś się skoncentrować w przyszłych relacjach. 

Nic tak w życiu na mnie nie podziałało mobilizująco jak zlewka od dziewczyny. Miałem dwa takie przypadki i za każdym razem było tak, jakby się potem otwierał w moim życiu nowy etap. To jest jak gorzkie lekarstwo, co na początku cię wykręca, ale potem widzisz, że lek zaczął działać i że jest z tobą lepiej. Przynajmniej na mnie to tak działa, bo mam zakodowane podświadomie, że muszę walczyć i nie mogę tak sobie odpuszczać, żeby teraz z loży szyderców każdą kobietę z góry traktować jako toksyczną zdzirę. Tamta już na pierwszym spotkaniu prawiła mi uwagi, że jak to powinienem trzymać sztućce, że zgodnie z savoir-vivrem to ona powinna złożyć zamówienie pierwsza, że za szybkim krokiem idę na bar zapłacić, ale to było bezcenne doświadczenie i wiem, że nie każda kobieta taka jest.

Już nie raz i nie dwa miałem tak, że jak raz wyszedłem poza strefę komfortu, to odtrąbiłem sukces i popuszczałem lejce. To były moje największe błędy i teraz się cieszę, że się udaje mi się działać, ale to dopiero początek początku. Widzę po sobie, że u mnie progres jest jak dostanę od kogoś kopa i jak zobowiążę się do czegoś wobec kogoś, a nie wobec samego siebie. Wtedy mam poczucie misji do spełnienia no i cóż, po prostu chcę być tym prawdziwym facetem. Wygląd mam, bo jestem wysoki i już od niejednej dziewczyny słyszałem, że jestem przystojny, no to teraz trzeba dorzucić do tego męski charakter i nad tym pracuję.

Łyżwy nawet spoko (raczej nie ma rozbierania wielkiego, przebierania, pocenia), ale nie wiadomo, czy ona umie lub lubi jeździć. Może się boi. Może to dla niej tylko stres. Nie wiem, możesz spytać, przez telefon, czy lubi czy woli bardziej posiedzieć i się wyluzować. Z resztą i tak przez telefon trzeba informować o takich sportowych pomysłach, żeby się wygodnie ubrała itp.

Dziewczyny nie po to się ładnie ubierają, malują i stroją na początku znajomości, żeby to wszystko szlag trafił na jakimś basenie albo ściance czy, na których ona być może nawet nie umie jeździć lub wspinać się. Takie pomysły lepiej zostawić na stały związek, czyli po co najmniej 12 randkach. W ebooku 12 randek jest dużo pomysłów i sposobów ich szukania. Czekolada, pierogi, naleśnikarnia, takie klimatyczne knajpki też spoko.

Sprawdź też na airly mapa jaki jest smog w okolicy, bo wdychanie powietrza zimą jest zabójcze. Ok. 40 000 ludzi umiera od tego rocznie.

A zadzwonić lepiej po 5 dniach czy we wtorek, a termin może być na niedzielę. Na początkowych spotkaniach to nie zawsze wypadnie jedno spotkanie na tydzień. Cała sztuka polega na tym, żeby dziewczyna zaczęła skracać dystans, zmniejszać go, żeby zaczęła sama inicjować kontakt, próbować Cię zdobyć, zbliżyć się. To im daje radochę, intryguje i bardziej doceniają takiego mężczyznę, który nie jest na wyciągnięcie ręki (z wyjątkiem obrażalskich pijawek emocjonalnych, których i tak należy unikać, więc same się wykruszą automatycznie). 

Czy dobrym rozwiązaniem jest, że jeżeli miałem randkę we czwartek, to zadzwonić ponownie w poniedziałek i umówić się znowu na czwartek? Czy raczej zadzwonić w środę i umówić się na kolejny tydzień? Ale wtedy nie mam takiej ciągłości, ponieważ kolejna randka nie wypada w kolejnym tygodniu, tylko jest taki duży tygodniowy odstęp.

Czy dobrym rozwiązaniem jest zabrać dziewczynę na łyżwy na godzinę, a potem gdzieś do knajpy na gorącą czekoladę albo wino?

1. Zmieniłem fryzjera i to była bardzo dobra decyzja, bo nie dość że ten nowy obciął mnie tak jak bym sobie tego życzył, to pogadaliśmy sobie sporo o życiu. Całkiem fajny z niego gość. Także tutaj była akcja pod względem rozmowy i nowych miejsc, a także zadbania o swój wygląd.

2. Byłem w galerii tym razem kupić sobie koszulę, co uczyniłem. Rozmawiałem z dziewczyną, która ma stoisko ze świecami zapachowymi i pytałem jakie lubi zapachy, itp. i jak się jej tu pracuje. Dowiedziałem się, że jest tam dopiero od tygodnia, więc mówiła że póki co jest ok. Wielkich oznak zainteresowania nie było. Podobnie rozmawiałem z kilkoma ekspedientkami, żartowałem i starałem się podchodzić do tego na luzie, co myślę, że mi wychodziło. Ogólnie jestem całkiem zadowolony.

3. Wracałem stamtąd autobusem i patrzę, że siedzi sama ładna dziewczyna, no to się z automatu dosiadłem. Zapytałem ją żeby zagaić rozmowę czy ten autobus skręca, choć doskonale wiedziałem gdzie jadę. Potem chwilę porozmawialiśmy, okazało się, że studiuje prawo i dopiero parę miesięcy temu przyjechała do tego miasta. Ja jej opowiedziałem historyjkę jak to ja błądziłem po mieście na samym początku. Entuzjazmu wielkiego nie było, jakby była myślami gdzieś indziej. Zaraz wysiadałem, także nie byłem namolny.

4. Po pracy znowu wpadłem na tę koleżankę, o której pisałem poprzednio. Przypomnę tylko, że pracuje w innym dziale, a tydzień temu wracałem z nią tramwajem. Podszedłem z nią kawałek do przystanku, a następnie poszedłem w swoją stronę. Też pożartowałem, a ona się śmiała i była miła. Trening konwersacji był.

5. Byłem na spotkaniu dotyczącym ubiegania się o finansowanie na kurs programowania. Oczywiście były na nim dziewczyny. Jak tylko wszedłem zagadałem do dwóch “psiapsiółek”, które przyszły tam razem. To były tak na oko dwudziestki, w każdym razie max. 23 lata. Pytałem co zamierzają robić, czemu akurat programowanie, ale widać było od początku, że wolą pogadać ze sobą niż ze mną. Jedna powiedziała, że zna się na kodach, ja spytałem ją na jakich? Pocztowych? I mnie to bawiło, a ona z taką nieukrywaną powagą odpowiedziała, że HTML. Długo z nimi nie rozmawiałem, bo zwyczajnie miały mnie gdzieś. Potem jeszcze pożartowałem sobie ze współprowadzącą i czułem tego cykora, kiedy miałem zadawać pytanie na forum, a było ze 20 parę osób, ale przełamałem się i zrobiłem to.

6. Wracając z tego spotkania jechała ze mną dziewczyna ze skrzypcami. Ustąpiłem jej miejsca mówiąc, że będzie jej wygodniej i pogadałem z nią trochę o tym co robi i co planuje i czemu akurat skrzypce, a czy nie myślała np. o gitarze. Mówiłem też jej o warsztacie na którym byłem tydzień temu, także pojawił się temat do rozmowy dzięki mojej aktywności sprzed tygodnia. Widać było, że jest nieco onieśmielona, ale potem sama zaczęła mówić więcej ode mnie. Pożegnałem się z nią pierwszy wysiadając. Może była nieco zainteresowana, ale jednocześnie nieco speszona zwłaszcza na początku.

7. Poszedłem 2x w tygodniu na siłownię mimo, iż nie chciało mi się jak nie wiem co. Serio. Już parę razy postanawiałem, że odpuszczam, ale koniec końców wziąłem d… w troki, także to też moje zwycięstwo nad sobą. A na siłce mało akurat było dziewczyn. Kręciła się koło mnie jedna, ale ćwiczyła coś cały czas, a jak była wolna to szła na drugi koniec pomieszczenia. Wahałem się czy nie zagadać, ale nie chciałem też robić tego na siłę. Może to był mój błąd, ale co się odwlecze to nie uciecze.

8. Jeszcze raz się przełamałem i wybrałem się na starówkę, choć też nie chciało mi się jak nie wiem co, a dodatkowo był wiatr i deszcz. Jechałem tam z zamiarem, że zagadam gdzieś w barze, ale nie zmobilizowałem się, żeby gdziekolwiek wkroczyć. Nie miałem planu na te wyjście, to był w większej mierze spontan i czułem, że robię to na siłę i że nieco wieje od tego desperacją, ale chciałem cokolwiek zrobić. No to przynajmniej połaziłem sobie po mieście zamiast siedzieć w domu i tracić czas w internetach.

Wnioski: o wiele łatwiej jest mi poznawać i zagadywać tam, gdzie jest jakiś kontekst. Wiem, że to może niektórych dziwić, ale ściśnięte gardło pod serce mam o wiele bardziej, gdy mam powiedzieć “cześć” na ulicy do obcej dziewczyny lub dać jej komplement i to mnie na chwilę obecną jeszcze przeraża. Oznacza to tyle, że powinienem to zrobić i to jest mój cel na kolejny tydzień, aby powiedzieć te “cześć” lub dać komplement jakiejś dziewczynie.

Dodatkowo widzę po sobie, że chyba zacząłem łapać o co chodzi w tym, aby dziewczyny poznawać “przy okazji”. Nie nakładam na siebie takiej presji jak niegdyś, tylko teraz łapię do tego dystans i też widzę, że nie mam oczekiwań o numer czy randkę. I to działa! O wiele swobodniej mi się wtedy rozmawia. Parę lat temu wmawiałem sobie, że pochodzę po galerii dla siebie i moich potrzeb, ale miałem mega presję na odezwanie się do jakiejś dziewczyny i potrzebowałem nawet ponad godziny, żeby w końcu zadziałać. A dziś już poluzowałem i widać, że to działa. Codziennie czytam sobie jakiś materiał Pawła, także na bieżąco utrwalam wiedzę. To też pomaga.

Ponadto samo to, że mam za tydzień się zameldować o moich postępach, to na mnie działa mobilizująco do akcji, bo muszę coś napisać, że coś zrobiłem, żeby nie było siary. Także jak nie możesz się zmobilizować do działania, to ogólnie polecam pisanie takich komentarzy z tego co udało ci się zrobić w tygodniu jako zobowiązania do działania.

Co mogę zrobić lepiej? No właśnie zrobić coś, co bardziej mi ściska wnętrzności. Bo było kilka takich momentów, gdzie się przełamałem, ale uczciwie przyznaję, że było jeszcze parę, które mogłem wykorzystać. W galerii jedna dziewczyna przy stoisku popatrzyła się na mnie dłużej jak przechodziłem i nie odwróciłem się do niej, żeby zagadać, ale poszedłem dalej, co uważam było błędem. Umiejętności konwersacyjne też powinienem szlifować, bo coś tam dukam w miarę przyzwoicie, ale jeszcze nie z polotem i finezją.