Dla mnie przydatne jedynie były teksty na początek i sama mentalność prowadzenia rozmowy czyli:

1. To kobieta głównie wybiera, jeśli widzę, że jest na nie to nic nie zrobię chociaż bym stanął na rzęsach.
2. Skoro ona pierwszy raz mnie widzi, albo widziała wcześniej ale pierwszy raz rozmawiamy to ja prowadzę rozmowę i ja powinienem ją onieśmielać a nie ona. Ja inwestuję znaczną część.
3. Sposób otwarcia rozmowy np.: “Hej, byłem tam z kolegą i Ciebie zobaczyłem, więc stwierdziłem, że podejdę i się przywitam”, podaję rękę i potem komplementuję, że jest pewna siebie i ma taki pewny uścisk dłoni – nawet jeśli nie ma. Metoda akurat od Pawła.
Albo też takie: “Hej, muszę Ci powiedzieć, że wyróżniasz się od innych kobiet, dlatego musiałem podejść”. Ona zapewne zapyta: “tak, w jaki sposób?”. Wtedy możesz chwilę ją poobserwować i powiedzieć co rzeczywiście Tobie w niej zaciekawiło.
4. Dalej to już słucham i obserwuję kobietę uważnie, reaguję na to co mówi, jak się zachowuje.
5. Nie budujcie sztywnych schematów rozmów tylko miejcie parę tekstów na wszelki wypadek na otwarcie rozmowy czyli sam początek oraz jakieś 2-3 teksty ratunkowe, żeby nie było niezręcznej ciszy. Nie jest to jakaś filozofia, prosta rzecz uwierzcie mi.

Powodzenia życzę wszystkim

Sam mam taką historię, że w wieku 13 lat miałem obowiązkowy w-f na basenie i wszyscy popłynęli na głębokie, jak strzała, a ja zostałem sam na płytkim, bo nie potrafiłem pływać i poczułem się, jak idiota, że mam 13 lat i boję się iść na głębokie i pływać, więc zacząłem ostrożnie przy linie przemieszczać się na głębokie i potem na głębokim przy linie się chwilę puszczałem i machałem nogami i rękami i patrzyłem co się stanie. Okazało się, że nic się nie działo, że nie da się zatapiać, ruszając nogami i rękami. Jedynie trzeba było przełamać ten lęk, ale robiąc to ostrożnie nie było to bardzo trudne.