Z resztą mnóstwo mężczyzn myśli podobnie, że jak odpisała to jest zainteresowana, a jest różnica między pisaniem a spotykaniem się. Dlatego radzę odróżniać te oznaki i nie traktować pisania jako wyznacznika udanego związku. To absurdalne, gdy dla kogokolwiek pisanie jest ważniejsze lub równie ważne co spotykanie się. Wówczas taka osoba powinna się może dowartościować poprzez jakiś fan page a nie chłopaka lub dziewczynę. Poza tym pisanie zabija zainteresowanie, tęsknotę, świeżość, a najlepszym sposobem uniknięcia złego nawyku, to go nie zaczynać. Długo by pisać i wiele artykułów jest na ten temat, np. w zakładce kontakt część z nich posegregowałem.

Doba smartfonów to wymówka. Wystarczy wyłączyć Internet w telefonie. Poza tym, co ma doba smartfonów do rzeczy, skoro zawsze może ona napisać sms’a. W każdym razie nic nie szkodzi, jak nie pisze. To nawet dobrze. Ważne, że przychodzi na spotkania i akceptuje pocałunek w usta na pożegnanie.

Kwestia inicjowania przez nią szybszych spotkań, to tylko kwestia czasu. A jeśli nie zacznie tego robić, to może dziewczyna ma taką zasadę, że nie wypada kobiecie tego robić, więc nigdy się pierwsza nie odzywa, to wtedy oprócz tego, że możesz jej mówić, że może zawsze do Ciebie zadzwonić, to po 10 randkach sam zacznij inicjować częstsze spotkania, ale nie co tydzień i nie od razu każdy piątek lub sobotę, tylko np. co drugi tydzień umów 2 spotkania w tygodniu i zobacz, czy się ona ucieszy i czy sama też zacznie inicjować coś szybciej albo czy będzie coś mówić, że chciałaby się spotykać częściej albo, że tęskniła. Następnie po kilku tygodniach lub po jej dobrym zachowaniu możesz sam inicjować 2 spotkania tygodniowo, jeśli dziewczyna wszystko inne robi idealnie. Jeśli natomiast będzie jej to obojętne, że się widujecie rzadko po takim czasie, to masz odpowiedź, że dziewczyna zabija z Tobą czas.

Być może ma taką zasadę, że nigdy pierwsza nie proponuje spotkania albo się pierwsza nie odzywa, to ok. Nie ma się tym, co martwić, jeśli wszystko inne robi, jak należy.

Poza tym poprzez tę zasadę dziewczyna może też sprawdzać, czy jesteśmy niepewnym siebie frajerkiem, który się zniechęci, bo mu się nie podawała na talerzu czy znasz swoją wartość, że zakładasz, że skoro się spotykacie, to wszystko jest w porządku oraz to, że to mężczyzna inicjuje spotkania, to też jest w porządku.

Ona – Czy ty mnie traktujesz poważnie?
Ja – A myślisz że nie traktuje cię poważnie?
Ona – No bo wtedy mi powiedziałeś że się tobie podobam i chcesz ze mną chodzić i nie wiem co teraz mam o tym myśleć?
Ja – Ja sobie nie przypominam takiej rozmowy. Pamiętam że mieliśmy o czymś zapomnieć ale zapomniałem o czym.
Ona – No tak. Ale co ode mnie oczekujesz?
Ja – Dzisiaj dobrze spędzonego czasu, a później zobaczę. Na razie się skup na Jenga (taka gra) bo chyba wygram.

Potem udało się zejść na inny temat. I to było wczoraj. Nie mam pojęcia czy to dobrze rozegrałem.

A oprócz tego wracasz do zasad doprowadzania do związku, czyli wyzwanie, przestrzeń, tajemniczość, jak w artykułach: “Dziewczyna potrzebuje czasu”, “Dziewczyna boi się związku i zaangażowania”, “Dziewczyna po przejściach – jak postępować”, “Brak chemii na początku związku”, “Jak stracić dziewczynę w ciągu 4 randek”. Wyszukaj tytuły w wyszukiwarce.

A żaden chłopak ani dziewczyna nie przyzna otwarcie: “Słuchaj, używam Cię dla przyjemności, a reszta to taki dodatek i nie chcę niczego obiecywać”. Dlatego jedynym sposobem jest wyjaśnienie tego zagadnienia, że cielesność zaślepia, powoduje niejasne związki, niski szacunek, niepewność, brak poczucia bezpieczeństwa, uczucie wykorzystania, używania siebie, przemijalności, bo skoro dzisiaj jestem ja, to za jakiś czas będzie ktoś inny.

To prowadzi do nieudanych związków z przyzwyczajenia, niskiego szacunku, słabej komunikacji lub do rozstań i zranień emocjonalnych. Należy więc te problemy zrozumieć i wyjaśnić dziewczynie po 10 spotkaniach, najlepiej zanim w ogóle do czegoś doszło, a jeśli już doszło, to jak najszybciej przestać i ustalić z nią, że to bez sensu, dopóki nie będziecie wiedzieć, że chcecie budować trwały związek, przygotować się do małżeństwa, wspólnego życia. Oczywiście druga strona może okłamać i tylko mówić piękne słówka, więc sama gadka nic nie znaczy, tylko trzeba to udowodnić czynami. Sami siebie też możemy okłamywać, że “tak, tak, chcę trwałego związku, ale najważniejsza jest przyjemność teraz”.

Dlatego najlepszą weryfikacją intencji własnych i drugiej strony jest poczekanie z wszelkim podniecaniem się, rozpalaniem, pożądliwością, cielesnością przez 6 do 12 miesięcy. Jeśli ktoś jest zdolny do takiego poświęcenia, to najwyraźniej zależy mu na czymś więcej i na 99% nie udaje zainteresowania i nie używa tej osoby ani bliskości, żeby się dowartościować oraz żeby używać. A jeśli ktoś nie jest w stanie takiej próby przejść, to znaczy, że zależy takiej osobie bardziej na przyjemności, używaniu, zabawie niż na trwałych wartościach i udanym związku.

Wówczas pozostanie w takiej relacji we mgle i nigdy nie będzie wiedzieć, czy drugiej osobie naprawdę zależy czy od początku się nami bawi i nas używa. Będzie też słabsza komunikacja, zaślepienie, niedorozwój pozostałych sfer związku, a gdy haj hormonalny w okolicy 2 lat się skończy, to okaże się, że są razem z przyzwyczajenia i niewiele ich łączy, a szacunek jest niski, bo nigdy nie musieli zapracować na ten związek. Tłumaczę to szczegółowo w modułach o seksualności, a wstępnie w artykule tutaj.

Oczywiście można też się rozleniwić i zacząć używać dziewczyny po 6 do 12 miesiącach czekania, ale wynika to z bezmyślnego i sztucznego podejścia do sprawy. Zawsze, gdy kierujemy się egoistyczną rządzą używania i stawiamy w centrum gestów przyjemność bez dozgonnego zobowiązania, to jest to niszczące dla związku, ponieważ bliskość fizyczna wyraża jedność, pełne zespolenie. A jak można być jednością i w pełni zespolony, nie wiedząc, czy będzie razem za rok, za 5 lat, za 10 lat. Wówczas nie jest to żadna jedność, tylko zabawa dla przyjemności bez pracy, bez konsekwencji, bez odpowiedzialności, bez prawdziwej miłości.