Artykuł moim bardzo ciekawy i przydatny. Myślę, że jedno przeczytanie tego wpisu i wdrażanie w codzienne życie porad w nim zawartych pomoże zagubionym o wiele bardziej niż uczęszczanie przez miesiąc na psychoterapię, która polega głównie na wygadywaniu się i sypaniem ogólnikowymi (pseudo)poradami przez prowadzącego. Chodziłem na różne (pseudo)terapie, które niewiele wnosiły do mojego życia. Straciłem tylko czas i sporą sumę pieniędzy. Sporo kasy poszło również na psychotropy, które zamiast pomagać szkodziły. Mimo, że nie biorę tego ścierwa od roku, to nadal odczuwam objawy odstawienia, które mnie otępiają i jednocześnie utrudniają rozwój, zarówno intelektualny, jak i osobisty. Co prawda był taki okres, w którym po (pseudo)lekach czułem się świetnie, ale był to wynik odurzenia nimi, w związku z czym moja pewność siebie i dobre samopoczucie psychiczne były sztuczne.

Przyznaję się bez bicia po raz kolejny, że w ostatnim czasie nadal nie praktykowałem podchodzenia do kobiet , ale przynajmniej robiłem inne rzeczy, których się bałem, np. porozmawiałem przed egzaminem z ludźmi z roku, do których (prawie) nigdy się nie odzywałem czy też zagadałem do osób kompletnie obcych oczekujących w kolejce na konsultacje do wykładowcy. Jeszcze długa droga przede mną, ale przynajmniej jest zdecydowanie lepiej niż jakieś 1,5 roku temu, kiedy to byłem prawie całkowicie odizolowany od ludzi, przez co uciekałem w używki.

Właśnie jestem w związku od pół roku, ale zastanawiam się czy go nie skończyć, bo dopiero teraz wychodzi jej prawdziwa kontrolująca natura, już druga sytuacja (pierwsza jakiś miesiąc temu) że dziewczyna unika kontaktu bo nie może mnie kontrolować i trzeba przeczekać kilka dni w ciszy. Wcześniej tego nie było.Dokładnie dwa razy chciała odwołać umówione spotkanie smsem bo nie dałem się skontrolować, ale ostatecznie przyszła na wszystkie, bo zachowałem samokontrolę.

Tak jak kiedyś mówiłeś na webinarze o fochach, spróbuję parę razy porozmawiać o tym i ją “wychować”, bo sam nie jestem idealny i sam dostałem w życiu parę “drugich szans” od różnych ludzi. Ale przygotowuję się na rozstanie bo nie widzi mi się taki związek w dłuższej perspektywie. Zastanawiam się jak to zrobić z klasą.

W listopadzie zeszłego roku trafiłem na Twój kanał na YT . Od tamtego momentu moje życie zmieniło się nie do poznania . Czasami patrzę w lustro i zastanawiam się jak to się mogło zdarzyć, że ja dzieciak uzależniony od komputera (21 lat ) itp. mógł się w ciągu 7 miesięcy tak zmienić . Od razu po obejrzeniu Twoich filmików , zakupiłem Twoje kursy : ” Jak zdobyć dziewczynę ” , ” Jak zainteresować dziewczynę rozmową ” , ” Jak zagadywać do kobiet ” oraz czytałem Twoje emaile .

Musze przyznać , że samo podjęcie decyzji na zmianę wymagało ode mnie odwagi. Jednak nie będę żałować tej decyzji do końca życia . Znajomi , koledzy , rodzina nie poznają mnie czasami . Jak to kiedyś usłyszałem od znajomej ” Jak ty to zrobiłeś , że z cichego chłopaka stałeś się taki towarzyski ? ” . To zdanie dało mi do zrozumienia , że to działa . Wszystko o czym piszesz .

Jednak są elementy nad którymi muszę jeszcze duuużo popracować . W zeszłym roku miałem dosłownie 2 ” spotkania ” z dziewczynami .W tym o ile się nie mylę było już z hmmm 10/14 . Z czego kilka było po 2 /3 randki . Dzięki Tobie nauczyłem się rozpoznawać zainteresowanie u dziewczyn. Jeżeli zadzwoniłem po spotkaniu po 5 dniach i nie odebrała . To zadzwoniłem za kolejne 2 dni a później już odpuszczałem. Gdyż po co tracić czas na kobietę , której na mnie nie zależy

Pierw zacząłem wykorzystywać Twoje rady na koleżankach na uczelni Do dziś czasami kumple się na mnie dziwnie patrzą jak zaczynam używać jakieś techniki na koleżance , a ona coraz bardziej zainteresowana rozmową ! Coś superowego . Do tego zacząłem dbać o higienę , nowe ubrania( koszule , spodnie brązowe itd.) , kilka par butów skórzanych i do tego zegarek . Czuję się w tym bardzo pewny siebie

Jednak cały problem polega na tym , że wszystkie ” spotkania ” były z dziewczynami przez neta ;/ Chciałem się dzięki temu nauczyć mniej stresować przed spotkaniami itd. I udało się . Obecnie spotkanie z dziewczyną to dla mnie dobra zabawa . Potrafię swobodnie rozmawiać na różne tematy z dziewczynami , jednak nie potrafię jakoś zagadać na uczelni . jakieś imprezie itp.. Mam myśl w głowie , że dopóki dziewczyna pierwsza na mnie nie spojrzy lub nie ujawni jakiekolwiek zainteresowania ( te w Twoim kursie ) to nie podchodzę . Nie wiem dlaczego , ale jakoś nie potrafię dostrzec tych oznak idąc przez korytarze na uczelni , mieście itd . . W rozmowie z dziewczyną z neta na spotkaniu potrafię je wszystkie odczytać , ale idąc ulicą już nie . Utknąłem chyba w najważniejszym punkcie. Wiem , że później pójdzie już z górki .

Staram się codziennie pokonywać strach. Zgłaszając się na ochotnika do zadań , zadaje pytania co by się inni bali zadać profesorowi , chodzę do profesorów i załatwiam sprawy dla grupy. Jak trzeba się spytać przechodnia o coś itd, Nie mam problemu. Jednak jakoś nie dostrzegam zainteresowania u dziewczyn przechodzących obok by do nich zagadać .Przez co mowie jakoś wmawiam sobię , że to nie zagadam . Nie wiem jak przełamać tą granicę

Pozdrawiam Szymon