To niesamowite, że możesz nawet normalnie zagadać do dziewczyny coś w stylu: “Cześć, chciałem się przywitać” i nieraz dziewczyna jest wystraszona, jeśli to jest miejsce publiczne i mówi ze strachu i z automatu: “Nie jestem zainteresowana.”

Wtedy dodajesz magiczne słowa “przełamuję nieśmiałość” i nagle dziewczyny mówią: “Aaa, to spoko”
i stają się miłe, otwarte, pomocne, możesz z nimi dłużej porozmawiać, a jak Ci dobrze pójdzie, to nawet zapewnisz sobie ponowne spotkanie. Możesz też od razu mówić, że pokonujesz nieśmiałość.
Uczyń z tego dobrą zabawę i to zmieniaj.

BARDZO WAŻNE:

Dziewczyna lub dziewczyny powinny stać lub siedzieć w jednym miejscu, bo wtedy nie wypada im gdzieś uciekać, więc już słuchają i można z nimi pogadać. Z kolei, gdy idą, to często, gdy nie chcą rozmawiać, to nic ich nie zatrzyma i przejdą obok.

UWAGA:

Aby uniknąć sytuacji, w której dziewczyna powie: “Już do mnie tak ostatnio zagadał jakiś chłopak/facet…” musisz nieco zmieniać zaproponowany przeze mnie tekst.

Wybierz problem, nad którym będziesz pracować i właśnie o tym powiedz dziewczynie. Wariacje tego tekstu mogą być następujące:

Zawsze miej przygotowaną jakąś historię, aby podtrzymać rozmowę, a najlepiej kojarz historie natychmiastowo. Jeśli się zablokujesz na 30 sekund i więcej, to dziewczyna albo będzie musiała Ci matkować i Cię prowadzić albo straci cierpliwość i powie, że musi iść.

W każdym razie to bardzo ważne, żeby nieco zmieniać ten tekst i dopasować go do aspektu, nad którym pracujesz, bo jeśli każdy będzie mówił to samo, to jest ryzyko, że trafisz na dziewczynę, która już to gdzieś słyszała.

KONTYNUACJA ROZMOWY:

Następnie spytaj, jak ona się pozbyła nieśmiałości i w tym momencie otrzymasz często materiał do dalszej rozmowy. Musisz też sam dużo pomagać dziewczynie i opowiadać, bo one są często bardziej przerażone od nas.

“Z powodu mojej niskiej samooceny uważałem nieśmiałość za jakąś obrzydliwą wadę. Teraz po latach mogę powiedzieć, że ta cała nieśmiałość i zakompleksienie powodowały u mnie mechanizm obronny i wmawiałem sobie, że wcale nie jestem jakąś nieśmiałą ciotą i nikt nie może się tego dowiedzieć, że walczę z tym okropnym problemem, bo to przecież wstyd, a już na pewno nie chcę, żeby zagadane na ulicy dziewczyny uznały mnie za nieśmiałego.”

Jak zagadać do dziewczyny na ulicy, aby pokonać nieśmiałość.

Ćwiczenie dla początkujących.

Osoba początkująca w zagadywaniu do dziewczyn to taka, która od miesięcy lub nawet lat czyta i ogląda materiały na ten temat, ale nie zagaduje do dziewczyn i nie przełamuje nieśmiałości regularnie.

Przezwyciężanie nieśmiałości dzieli się na sferę teoretyczną i sferę praktyczną, przy czym bez drugiej teoria z czasem będzie co raz mniej przydatna, ponieważ bez realnego doświadczenia nie będziemy jej pamiętać.

Dlatego w ramach praktycznego pokonywania nieśmiałości proponuję ćwiczenie, które możesz wykonywać w każdym dniu, w którym nie stworzyłeś sobie innych okazji ze wspólnym kontekstem.

Szukanie ładnych dziewczyn w miejscach publicznych to sporo chodzenia i szukania, dlatego nazywam to karą, jeśli nie zorganizowałem sobie innych miejsc. Oczywiście jest to też dobra zabawa, ale dużo większy wysiłek niż spokojne przebywanie w miejscu
z kontekstem.

Jeśli nie zagadałeś do żadnej dziewczyny danego dnia przy okazji codziennych czynności, to wtedy musisz specjalnie udać się w zaludnione miejsce publiczne i zrobić to ćwiczenie.

A to dla Twojego własnego dobra, ponieważ jeśli nie będziesz regularnie zagadywał do dziewczyn, to będziesz stał w miejscu kolejne miesiące i lata i nadal będziesz zblokowany przez swoją nieśmiałość.

Jak zagadać do dziewczyny na ulicy – ćwiczenie na pokonanie nieśmiałości

Gdy w danym dniu nie zagadałeś do żadnych dziewczyn z jakimkolwiek kontekstem, wykonaj minimum 1 do maksymalnie 3 zagadania do dziewczyny na ulicy.

W swojej bliskiej okolicy zamiast tego ćwiczenia możesz normalnie zagadać do dziewczyny na ulicy, w sklepie, na osiedlu, w parku, na przystanku i wszędzie, gdzie się macie możliwość mijać w przyszłości.

Wówczas mówisz po prostu “cześć”, a następnie nawiązujesz do kontekstu
i komentujesz, że:

Jeśli w normalny sposób mówisz, że przełamujesz nieśmiałość, to wiele dziewczyn czasami pomyśli, że to tylko taki tekst na przełamanie lodów, bo ludzie dzisiaj ogólnie są nieśmiali.

Nie zawsze musisz kontynuować ten wątek o pokonywaniu nieśmiałości.

Jeśli natomiast jesteś dalej od swojego domu i nie za bardzo możesz użyć kontekstu, że oboje jesteście z tej samej okolicy i nic innego nie przychodzi Ci do głowy, to wtedy zrób to ćwiczenie i zagaduj dziewczyny na ulicy, mówiąc że przełamujesz nieśmiałość.

Jak pewnie zauważyłeś kobiety regularnie pytają takich ulicznych turbo-uwodzicieli, czy tak sobie chodzą i podrywają dziewczyny.

Mnie też tak pytają, gdy zagaduję na ulicy. Kobiety nie są głupie i wiedzą, że jak facet zagaduje na ulicy, to pewnie nie są JEDYNĄ zagadaną dziewczyną.

Gdy zagadujesz taką dziewczynę na ulicy to ważne jest, żeby widziała Cię z daleka, gdy się zbliżacie i żebyś zaczął mówić odpowiednio wcześniej, ponieważ jeśli odezwiesz się zbyt późno, to ją wystraszysz.

Poza tym musisz wyraźnie mówić, w miarę donośnym głosem i najlepiej jeszcze utrzymywać silny kontakt wzrokowy jako dodatkowy bodziec budowania pewności siebie i przezwyciężania nieśmiałości.

Co powiedzieć zaraz po zagadaniu do dziewczyny na ulicy
w tym ćwiczeniu?

Możesz zawsze zmienić przebieg rozmowy i zrobić, co zechcesz.

Pamiętaj, aby nie utknąć tylko na tym temacie i nie wyjść na desperata i maniaka tych tematów, dlatego zmień potem temat na jakąś historię związaną z nieśmiałością
i zmień temat.

Zawsze możesz mieć przygotowane kilka historyjek na podtrzymanie rozmowy, a jeszcze lepiej jest się nauczyć kojarzyć historie na poczekaniu, o czym będę jeszcze mówił w przyszłości, natomiast ćwiczenia na opowiadanie historii wraz z wieloma moimi przykładami i źródłami znajdziesz w kursie konwersacji w module “opowiadanie historii”
i “źródła tematów do rozmowy”.

Czy to jest łajzowate, że zwierzasz się ze swojej nieśmiałości dziewczynie zagadanej na ulicy?

 
Kiedyś miałem bardzo podobne myślenie.

Z powodu mojej niskiej samooceny uważałem nieśmiałość za jakąś obrzydliwą wadę.

Teraz po latach mogę powiedzieć, że ta cała nieśmiałość i zakompleksienie powodowały u mnie mechanizm obronny i wmawiałem sobie, że wcale nie jestem jakąś nieśmiałą ciotą i nikt nie może się dowiedzieć, że walczę z tym okropnym problemem, bo to przecież wstyd, a już na pewno nie chcę, żeby zagadane na ulicy dziewczyny uznały mnie za nieśmiałego.

Paradoksalnie, jak to w życiu bywa, okazało się, że działa coś zupełnie odwrotnego.